Duży wpływ na kształtowanie się zainteresowań technicznych dzieci i młodzieży wywierają też różnorodne formy i środki pracy

Zaliczamy do nich oprócz prac wytwórczych: dyskusje, pogadanki, lekturę literatury technicznej, wycieczki i wystawy (pokazy zdjęć, rysunków, wykresów, wykonanych modeli oraz innych prac), środki audiowizualne (filmy, przezrocza, teleturnieje), spotkania ze specjalistami z dziedziny techniki. Instruktor lub nauczyciel prowadzący koło powinien dążyć do rozwijania aktywności i inicjatywy uczestników. Służy temu m. in. stosowanie różnorodnych form i środków pracy. Nie należy więc na kilku kolejnych zajęciach koła stosować jednej i tej samej metody. Oprócz realizacji konkretnie wytyczonego zadania, do którego bezpośrednio prowadzi działalność praktyczna, członek koła powinien jednocześnie pogłębiać zainteresowania przez przyswajanie sobie konkretnej i rzetelnej wiedzy teoretycznej z dziedziny techniki. Służą temu m. in. filmy i literatura techniczna. Najlepiej posługiwać się nimi przed pracą warsztatową, poprzedzając ją np. wyświetlaniem filmu lub krótką informacją o ostatnich aktualnościach w czasopismach technicznych i o nowych wydawnictwach z dziedziny techniki. Można też w formie pogadanki lub dyskusji wyjaśniać nowe terminy i oznaczenia techniczne. Członkowie koła technicznego powinni często zwiedzać zakłady pracy, biura projektowe, laboratoria, wystawy techniczne, uczestniczyć w spotkaniach z racjonalizatorami itp. Instruktor prowadzący koło techniczne powinien też stwarzać jego uczestnikom okazje do podsumowania ich dorobku. Można tego dokonać np. przy końcu roku szkolnego lub kalendarzowego. Uczestnicy koła, porównując swoje pierwsze prace z ostatnimi dostrzegają, jakie poczynili postępy, co ich zachęci do dalszego wysiłku.